Ռազմարդյունաբերական համալիրի զարգացումը չինական օրինակով. ինչպիսին կարող է լինել լեռնահանքային մետալուրգիայի ներդրումը:

Լեռնամետալուրգիական արդյունաբերությունը կարող է դառնալ գլխավոր ֆինանսական և կադրային հիմքը Հայաստանի բարձր տեխնոլոգիական և պաշտպանական ոլորտների զարգացման համար։ Այս մասին այսօր հայկական առաջին ռազմաարդյունաբերական RISE-2026 ցուցահանդեսի շրջանակներում կազմակերպված պանելային քննարկումների ժամանակ հայտարարել է Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի գլխավոր տնօրենի առաջին տեղակալ Վարդան Ջհանյանը։

«Չինական մոդելը» Հայաստանի համար

Ջհանյանն առաջարկել է օգտագործել Չինաստանի փորձը, որտեղ արտահանմանն ուղղված ոլորտներից ստացված եկամուտները նպատակաուղղված կերպով ուղղվում են տնտեսության ռազմավարական հատվածների զարգացմանը։

«Լեռնահանքային արդյունաբերությունն այն ոլորտն է, որն ընդունակ է Հայաստանի բյուջե բերել միլիարդավոր դոլարներ։ Այդ միջոցները կարելի է և պետք է ուղղել ռազմական արդյունաբերության և բարձր տեխնոլոգիաների զարգացմանը»,- հայտարարել է ԶՊՄԿ գլխավոր տնօրենի առաջին տեղակալը։

Նա հիշեցրել է, որ ներկայումս ոլորտն ապահովում է պետական բյուջե միջինում տարեկան շուրջ 300 միլիոն դոլարի մուտքեր, սակայն դրա ներուժը զգալիորեն ավելի բարձր է՝ մինչև 1 միլիարդ դոլար տարեկան մուտքեր առաջիկա տարիներին։

«Հայաստանում չկա մեկ այլ ոլորտ, որն առաջիկա երեքից հինգ տարում կկարողանար ապահովել բյուջետային եկամուտների նման աճ»,- ընդգծել է Ջհանյանը։

Սահմանափակումները միայն գլխում են

Բանախոսն առանձին անդրադարձել է հաճախ հնչող այն թեզին, թե Հայաստանը «սահմանափակ ռեսուրսներով փոքր երկիր է»։ Նրա կարծիքով՝ գլխավոր սահմանափակումները ոչ թե օբյեկտիվ բնույթ են կրում, այլ հոգեբանական։

«Մենք փոքր չենք և սահմանափակ չենք։ Սահմանափակումները մեր գլխում են։ Եթե փոխենք մտածելակերպը, մենք բոլորովին այլ տնտեսություն կստանանք»,— ասել է նա։

Որպես օրինակ Ջհանյանը բերել է Կանադան՝ մի երկիր, որը, չնայած ԱՄՆ-ի համեմատ տնտեսության համեստ