«Վարչապետ կոչեցյալն ասում է. ,,Գիտակցված, մեծ զոհողության գնով, մենք ձեռք բերեցինք պետություն ու անկախություն,,։ Մի ասող լինի, ի՞նչ է, մինչև քեզ, չի եղե՞լ պետություն, չի եղե՞լ անկախություն… Եթե չի եղել, ապա դու ի՞նչ երկրի գլուխն ես եղել, վերջապես ինչի՞ գլուխ ես դու… Դու ո՞ր հիմքով և ի՞նչ իրավունքով ես զոհասեղանին դրել 5000 մատղաշ կյանք և 12000 քառակուսի կիլոմետր տարածքով Հայրենիք։
Զոհվածների մեջ էր նաև իմ հարազատը` Սուրեն Գևորգյանը, ով միշտ հիշողությանս մեջ է ժպիտը դեմքին։ Կիսավրե խավարեալ և մեզ խավարեցույց։ Զոհվելուց առաջ, գրեթե ամեն օր զանգում էր, հարցնում` պատերազմը չի ավարտվու՞մ, չի՞ պրծնում… Մահից մեկ օր առաջ զանգեց բոլորիս։ Շրջապատման մեջ էր։ Հանգիստ էր, առանց երկյուղի։ Հետո հասկացանք։ Հրաժեշտ էր տալիս։ Մինչդեռ կապիտուլյանտը մեր զինվորներին գիտակցված մահվան էր տանում, որպեսզի էնտեղ փնտրի իր իշխանությունն ու անմահությունը…
Նիկոլ փաշինյան , դու ի՞նչ իրավունքով էիր զոհասեղանին ,որպես խաղադրույք, դրել մեր տղայի կյանքը, հազարավոր տղաների կյանք….
Հայնրիխ Հայնեն ասում է. ,,ԱՄԵՆ ՄԱՐԴ ՄԻ ԱՇԽԱՐՀ Է,,։
նիկոլ փաշինյան, դու կործանեցիր այդ աշխարհը…
Քո պետությունն և քո անկախությունն քո աթոռն է, առանց որի քո կյանքը գրոշի արժեք անգամ չունի։ Դու հիմա էլ պատրաստ ես զոհել ամեն ամենը, հանուն,ընդամենը, մի ոռաչափ տարածքի։ Դա է քո սրբությունը, քո հայրենիքը։ Դրանից այն կողմ դու հայրենիք չունես։
Երիցս նզովք ու անեծք քո չար գործին…
Ամեն ինչ իր վերջն ունի։
նիկոլ փաշինյան, դու հեռու չես փախչելու իմ ատելությունից` մեր ատելությունից…
Չարն էլ վերջ ունի։
31.3.26թ.»։
